Throwback: Walking the Dogs met Jeffry Oonk – Friend of Haglöfs

Deze post is oorspronkelijk gedaan in juni 2017 en was toentertijd alleen in het Engels te lezen. We kijken met zoveel plezier terug op dit schitterende avontuur dat we het  houden gewoon opnieuw wilden delen.

Bij GearLimits willen we alles weten over outdoorproducten en de ideeën en de mensen achter de merken leren kennen. Jeffry is een “Vriend van Haglöfs” maar ook een professionele Wilderness Guide, International Mountain Leader, Avonturier, Photographer en in de wintermaanden is hij een honden menner bij Beito Husky Tours. Samen met Jeffry hebben we een tweedaagse wandeling gemaakt. Met de twee Huskies Chewy en Lilemu nam hij ons mee de Scandinavische wildernis in, zijn wereld in.

De reis naar Beito was best erg vlug, van Schiphol naar Stockholm, waar we werden afgehaald door Niklas, de eigenaar van Beito Husky Tours. Een 4 uur durende rit naar het noorden bracht ons door een prachtig, weelderig en groen landschap. Toen we onze verbazing daarover uitspraken vertelde Jeffry ons dat de wildernis waar we naar toe zouden gaan iets minder weelderig en groen zou zijn, en een beetje kaler en Arctisch. Zes weken eerder reed Jeffry nog met klanten van Beito Husky Tours op hondensleeën door het met sneeuw bedekte landschap.

Dat is een van de coolste dingen die Jeffry doet als professional. Naast een musher is hij een professionele gids, gecertificeerd als International Mountain Leader, Canadian Certified Wilderness, Wilderness First Responder en werkte voor National Geographic als fotograaf. Dit is een man die de wereld heeft gezien, en dat is nog voorzichtig uitgedrukt. De verhalen die hij vertelt zijn geweldig, van een “stare-down” met een mannetjesleeuw door de rits van zijn tent, tot het bijna ten onder gaan in sneeuwbanken met een team van honden. Voor meer Info over Jeffry check zijn website.

We genoten enorm van onze tijd met Jeffry. Hij is gewoon een aardige, grappige en bescheiden man, zeer ervaren in de buitenlucht, een geweldige verhalenverteller en je voelt gewoon de liefde die hij heeft voor al die ruige plekken waar hij heeft gereisd. En daarbij, als er iemand is die weet wat outdoor-gear aan moet kunnen dan is dat Jeffry wel. Dat gaf ons een uitstekende gelegenheid, niet alleen om dit mooie avontuur aan te gaan, maar ook om uit te vinden waarom hij ervoor koos een ‘vriend van Haglöfs’ te worden (eigenlijk ambassadeur van het merk).

Voor Jeffry was het met name de enorme toewijding van Haglöfs aan functioneel gemaakte kleding. In zijn werk heeft hij functionele kleding nodig, wind, waterdicht, ademend, robuust noem maar op. Maar we merkten ook op hij een scherp oog heeft voor de kleuren en de esthetiek van de uitrusting. Niet heel verrassend; als fotograaf zou hij een scherp oog hebben voor wat er goed uitziet. Maar functionaliteit staat voorop; Jeffry is niet op zoek naar “domme” en onnodige toevoegingen die niet een duidelijk doel voor ogen hebben. Dat was zijn belangrijkste reden om voor Haglöfs te kiezen. Hij benadrukte de kwaliteit, functionaliteit, design: waar Scandinavische producten in zijn algemeenheid bekend om staan en de Zweedse Haglöfs in het bijzonder, volgens Jeffry.

Aangezien we niet alleen op mooie woorden gear willen beoordelen, maar vooral op gebruik, hadden we Haglöfs gevraagd om ons wat gear mee te geven zodat we deze kwaliteiten zelf konden ervaren. Hayco en ik waren allebei voorzien van The Rugged II Mountain Pants en Haglöfs Oxo GT-schoenen. Als hardshell jassen droegen we een Spitz– en Heracles-jassen en twee rugzakken (de NEJD 55 en Röse 65) maakten het pakket af. (alle bovenstaande links leiden naar Gear Talks en reviews van de producten. Maar hierbij alvast de spoiler dat we best tevreden waren met de prestaties van alle gear.

De kers op onze outdoor cake waren de Huskies. We hoorden ze blaffen en brullen toen we aankwamen. We liepen naar de kennel waar in totaal vijftig honden zaten. Noit zou ik daar zomaar zijn binnen gelopen, maar Jeffry verzekerde ons op zijn kalme manier dat het helemaal goed zou komen.

De honden zaten in tweetallen met kettingen vast aan hun hondenhok was en mijn eerste aanname was dat ze daarom wel tamelijk agressieve honden zouden zijn, gefrustreerd omdat ze vastzaten. Maar het tegendeel was waar, ze waren dolgelukkig Jeffry te zien, het was duidelijk dat hij ze goed kende en zij hem ook. Maar ook voor ons, complete vreemdelingen waren ze heel lief en enthousiast. Geen enkel teken van frustratie of agressie.

Toen ze aan het einde van de dag, weer in tweetallen van de ketting werden gelaten om naar het nachthok te gaan, mochten ze even vrij door de kennel rennen, en zag je dat het gewoon gelukkige, speelse honden zijn. En ook geen pogingen om vast te houden aan de herwonnen vrijheid of onwil om in het nachthok te gaan. Met grote enthousiaste sprongen gingen ze erin. Echt geweldig. En hoewel ik er nog steeds de voorkeur aan zou geven om honden vrij rond te rennen, kreeg ik echt het gevoel dat de honden goed worden verzorgd en geliefd zijn door Niklas en zijn mensen.

We besloten om twee honden mee te nemen op onze wandeling en kozen voor de wolf-achtige Chewy en Lilemu het meisje met de mooie blauwe ogen. Helaas moesten we ze aan een lange riem houden omdat in het gebied waar we doorheen zouden lopen de elanden in die periode aan het kalveren waren. Maar de honden waren blij en tevreden liepen ze aan de lijn, het gaf ze iets om aan te trekken (waar ze natuurlijk voor gefokt zijn). En ze waren geweldig gezelschap, lekker knuffelen terwijl we rustten, met kalme hoogachting bekeken ze onze drone als deze overvloog, en Chewy maakte zijn naam waar door een onoplettende lemming in een snelle beweging te pakken en op te kauwen.

Met zijn vijven brachten we twee dagen door in een waanzinnig landschap dat volop in een metamorfose zat. Het veranderen van het seizoen is een wonderlijke gebeurtenis waarbij je de natuur kunt zien exploderen met al het leven dat zich zorgvuldig maanden onder meters sneeuw verborgen heeft  gehouden.

Een kaal, maar verre van leeg of dood landschap. Zoveel mossen, met zoveel kleuren en structuren kwamen net tevoorschijn uit de sneeuw waar ze maandenlang mee waren bedekt, bloeiende heide, berkenbomen in een groene gloed van jonge knoppen. Her en der lag nog sneeuw, dat in de heerlijk zon contarstueerde met al die kleuren om ons heen.

Het is gewoon heel erg mooi op een rauwe, woeste manier. En zoals Jeffry al zei: wandelen is misschien wel de meest intense manier om een landschap te ervaren. Omdat je langzamer beweegt, je meer opmerkt, ervaar je meer. Dat is wat we probeerden te vangen in de film die we maakten: aan de ene kant de grootsheid van het landschap, in al zijn enorme en uitgestrekte vergezichten en aan de andere kant, onder je voeten de vierkante centimeters van het ontluikende leven. We hopen dat je ervan geniet!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.